Бөлім: «Ақын өлеңдері жинағы»
Өлең – шағын көлемді поэзиялық шығарма. Ырғағы мен ұйқасы қалыпқа түскен, шумағы мен бунағы белгілі тәртіпке бағынған нақысты сөздер тізбегі. Өлеңнің түрлері мен жанрлары әр алуан: ода, элегия, баллада, сонет, т.б. Кең мағынасында өлең қысқа көлемді поэзиялық туындылардың жалпы атауы болса, тар мағынада музыка өнер мен сөз өнеріне ортақ туынды, яғни ән өлеңі. Қазақ ауыз әдебиетіндегі халық өлеңдері еңбек-кәсіпке орай (аңшылық, төрт түлік, наурыз өлеңдері), ескілікті наным-сенімге байланысты (бақсы сарыны, арбау), әдет-ғұрып негізіндегі (салт, үйлену, мұң-шер өлеңдері), қара өлең, тарихи өлең, айтыс өлеңдері болып бөлінді. Өлең сөздердің болмысы, жаратылысы аса күрделі, оған ишара, меңзеу, салыстыру, жұмбақтау, астарлау, бейнелеу, теңеу, ұқсату, т.б. тән. Өлең лирика жанрында кең тарады, тақырыбы жағынан саяси, көңіл күйі, табиғат, махаббат және философия түрлерге жіктеледі.
Кенгуру
Қашанда оның баласыБауырынан табылар;Қарынында қалтасы,Қалта емес-ау,Қабы бар!Болады таң қалуға,Кім біліпті мұндайды.Оны-мұны салуғаОл қап сондай..
© Қадыр Мырза Әли
Борсық
Қулықпенен табадыҚорегінің өзін де.Құйрыққа ауыз саладыҚойлар жатқан кезінде.Түндерін ол өткізерСол құйрықты сорумен.Күндерін ол өткізерЖемтік-жемін..
© Қадыр Мырза Әли
Секемшіл көңіл сыр берер
Өкінді, гүлім, өкінді –Бүршігін енді аша алмай.Кешіккен ұшақ секілдіАуа райынан аса алмай.Секемшіл көңіл сыр берер,Тұрғызар үміт..
© Гүлнар Салықбай
Мені Сізге тағы да апармады
Мені Сізге тағы да апармадыжаны майға тәуелді міскін көлік.Кең сарайдан кем емес шаһардағыТүрмеңізге асығам түскім келіп...Қабыл алып Қиялдың..
© Гүлнар Салықбай
Кешіріңдер келгенімді өмірге
Кешіріңдер кең пейілді пішінде:жүргенімді осы байтақ өңірде!Кешіріңдердәл осылай болғандығым үшін де,келгенімді өмірге...Кешіріңдерсүйгенімді..
© Гүлнар Салықбай
Бақыт
Қаншама рет кезіктің қарсы алдымнан,Талай сені танымай кеткем өтіп.Біреулерге өзіңсің ән салдырған,Біреулерді өлердей өкпелетіп.Еліктіріп, елестей..
© Гүлнар Салықбай
Жүріп келем көшемен жайдақ, тайғақ...
Жүріп келем көшемен жайдақ, тайғақ,Секіртеді сезігім антұрғандай.Қара қазан түбінде қайнап-қайнап,Дүниенің қызығы сарқылғандай.Жау іздеген жандарды..
© Гүлнар Салықбай
Аспанды жау қамады...
Аспанды жау қамады,Абақтыға ұқсайды...Біреу тонын жамады –Бүтін болып шықса игі.Тұралатып, жан аларТұман басты Ақсайды.Жоқ іздеген балаларБірін..
© Гүлнар Салықбай
Қалыңдар жұқа жанымды құтырып, тепті...
Қалыңдар жұқа жанымды құтырып, тепті,Бәрін де көріп, білесің жанарың қалса.Троллейбустар талайды түкіріп кетті,Ішінде соның болмадың, амалым..
© Гүлнар Салықбай
Көзің жасын көл қылып...
Көзің жасын көл қылып,Алжыдың, қаңтар, алжыдың!Қыспағынан құтылмайЖүрген жандай қаржының.Көк темірге жол қылып,Жүйкенің тозған қалдығын.Орындап..
© Гүлнар Салықбай
Тоңды жаным – жапырақ...
Тоңды жаным – жапырақ,Ағаш-тәнім аңырып тұр, ақымақ.Күннің көзі ұйқылы –Анда-санда ашылғанмен бақылап...Өмір деген – үңгірлерге..
© Гүлнар Салықбай
Өмірім жұрт білмейтін ән сияқты...
Өмірім жұрт білмейтін ән сияқты –Ешқашан айта алмайтын.Жақсының бір күлгені таң сияқты –Көзсізге байқалмайтын.Реніш айнадағы шаң..
© Гүлнар Салықбай
Өкінді гүлім, өкінді....
Өкінді гүлім, өкінді –Бүршігін енді аша алмай.Кешіккен ұшақ секілдіАуа райынан аса алмай.Секемшіл көңіл сыр берер,Тұрғызар үміт..
© Гүлнар Салықбай
Күннің көзі жарқ етсе...
Асылынан жерініп,Айдалаға анталап.Қу кеңірдек емініп,Екі көзі қанталап.Адал көрсе, жаңқалап,Арам көрсе алқалап,Күннің көзі жарқ етсе,Қол жеткенше..
© Гүлнар Салықбай
Тереземді жаңбыр қағады...
Тырс-тырс, тырс тырс...Тереземді жаңбыр қағады,Тырс-тырс, тырс-тырс....Тағы мені табады.Тырс-тырс, тырс-тырс,Тыныштық бер шамалы.Тырс-тырс..
© Гүлнар Салықбай
Төрт жағымнан сені ғана көремін...
Төрт жағымнан сені ғана көремін,Көремін де ұмытамын сор елін.Саясына жұрт тығылған терегім,Қысқа күнде қырық құбылған керегім...Мына күнде сүйер..
© Гүлнар Салықбай
Табылмаса, табылмасын керегім
Табылмаса, табылмасын керегім,Қандай қызық жоғалғанды іздемек!«Мен бәрібір бақыттымын!» деп едім,Құстар айтты: «Бақыттымыз біз..
© Гүлнар Салықбай
Күн
1. Сәулең – реңімде,Нұрға толы – уысым.Келдім бұл өміргеСені көру үшін.Көптің бірі дерсің,Келдім күю үшін.Келдім, ұлы көршім,Сені..
© Гүлнар Салықбай
Алматы
Жапырағың жайқалып,шақырып ең, Алматы,Ақындарға таусылмас тақырып ең, Алматы.Арығыңда қалтылдап ағып бара жататынАт басындай алмаңнан татырып ең..
© Гүлнар Салықбай
Жығылды көзім...
Жығылды көзім –нұр күткен,Соқпағым мынау –ілбіткен...Құлады басым құлазыған кеудеметірліктен.Суындым –қаңтардың қара..
© Гүлнар Салықбай
Қар жауып тұр құйылып, түйдектетіп....
Қар жауып тұр құйылып, түйдектетіп,Ағындатып, қалықтап, билеп кетіп.Қар жауып тұр,Қайнаған тіршіліктенҚайта-қайта көзімді сүйреп кетіп...Жақындаса..
© Гүлнар Салықбай
Келші, көктем-сіңілім....
Келші, көктем-сіңілім,Қайда кеттің қыдырып –желп-желп етіп тұлымың,бұлақ болып жүгіріп?!Қоңыраудай сыңғырлап, күліп жүр ме екенсің?Келеріңді..
© Гүлнар Салықбай
Асылдан қалған сарқындай...
Асылдан қалған сарқындай,Құмар боп қара құлыпқа,Батпаққа тамған алтындайКүн батып кетті бұлтқа.Көруден жерді қажалғанКөздерін жұмып..
© Гүлнар Салықбай
Тереземнің ағарып ар жағы әлі...
Тереземнің ағарып ар жағы әліБүгін тағы түсімде қар жауады...Қармен бірге қалықтап, ұшып жүрем,Ұшып жүріп, көп жайды түсіндірем.Терезелер жанымды..
© Гүлнар Салықбай
Қосылса дағы мың бояу....
Қосылса дағы мың бояу,Қара түс түгел жеңеді.Көңілге түссе шын қаяу,Басқаның бәрі өледі.Қалмайды қызыл, жасыл да,Қара түс бәрін қырады.Ақыры қара..
© Гүлнар Салықбай