Бөлім: «Ақын өлеңдері жинағы»
Өлең – шағын көлемді поэзиялық шығарма. Ырғағы мен ұйқасы қалыпқа түскен, шумағы мен бунағы белгілі тәртіпке бағынған нақысты сөздер тізбегі. Өлеңнің түрлері мен жанрлары әр алуан: ода, элегия, баллада, сонет, т.б. Кең мағынасында өлең қысқа көлемді поэзиялық туындылардың жалпы атауы болса, тар мағынада музыка өнер мен сөз өнеріне ортақ туынды, яғни ән өлеңі. Қазақ ауыз әдебиетіндегі халық өлеңдері еңбек-кәсіпке орай (аңшылық, төрт түлік, наурыз өлеңдері), ескілікті наным-сенімге байланысты (бақсы сарыны, арбау), әдет-ғұрып негізіндегі (салт, үйлену, мұң-шер өлеңдері), қара өлең, тарихи өлең, айтыс өлеңдері болып бөлінді. Өлең сөздердің болмысы, жаратылысы аса күрделі, оған ишара, меңзеу, салыстыру, жұмбақтау, астарлау, бейнелеу, теңеу, ұқсату, т.б. тән. Өлең лирика жанрында кең тарады, тақырыбы жағынан саяси, көңіл күйі, табиғат, махаббат және философия түрлерге жіктеледі.
Орташа
Айдай беске апайым бірді қосыпОртасынан қақ жарып үш қылатын.Өттік жастан ойнайтын санды қосып,Жеттік жасқа еліне іс қылатын.Салыстырсаң, өмірдің..
© Сайын Назарбекұлы
Күрес
Жығылғандар жерден көзін алмайды.Жеңімпаздар жерге көзін салмайды.Бақ қонғандар тек биікке самғайды.Тапталған ар оятады сан қайғы....Шабынуын..
© Сайын Назарбекұлы
Арман
Күй тартсам ғой ағыл-тегіл төгіліп,Тыңдаған жан тұрса жаны езіліп.Болса ішінде құралай көз бір сұлу,Шықпай тұрған тек жаны бар үзіліп.Ой-хой шіркін..
© Сайын Назарбекұлы
Каспий толқындары
Ойыны ма –толқындардың жарысқан,Ерегес пе – мен де сенен қалыспан.Табанына тапталмауға басқаныңСоңғы дем бе, қорқыныштан жан ұшқан?Асау толқын..
© Сайын Назарбекұлы
Жанарлы көздің әсері
Жүрегімді жылы сезім орар кез,Жарқылынан найзағайдың болар тез.Тек сол үшін саған арнап нұр шашқан,Керек жанар, жанға ҽсерлі марал-кәз.Кеше естіген..
© Сайын Назарбекұлы
Жұмыр жер сенің бесігің
Жұмыр жердің бесігіне бөлендің,Ұлы, қызы жер емшегін тел емдің.Барлық адам туыс маған көрінер:Ақ-қарасы, жас-кәрісі әлемнің.Арман етем араласам..
© Сайын Назарбекұлы
Жас табиғат, кәрі адам
Тайғанаймын, табанның бүрі кеткен,Дірілдейді буыным, сірә, көптен.Ақ аспаннан жылы қар құйылып тұр,Қартаймайтын баяғы зеңгір көктен.Қыстың соңғы күші..
© Сайын Назарбекұлы
Ұйқыңды қишы бір түндік
Ұйқыңды қишы бір түндік,Сырласып сандық ашайық.Кешірші мені еркінсіпБақыттан кетсем масайып.Күлкіңді маған арнашыЖанармен жарқын нұр шашқан.Қолымды..
© Сайын Назарбекұлы
Сенек
Оңып кеткен түсіндей ме кенептің –Сұрғылт тартқан боз даласы Сенектің.Шөл далада бой түзеген теректер,Тұрарлықтай мақтануға мен ектім.Тауын қара…..
© Сайын Назарбекұлы
Кешіре гөр айтсам егер асылық
Біреуі едім мен де ерке үш ұлдың,Бірақ саған өмір талай кішірдім.Ал сен болсаң жалықпадың түртуден,Енді міне мінезімді пісірдің.Болмас енді іс..
© Сайын Назарбекұлы
Жағымпазға
Көресің-ау өзіңді ақылдырақ,Қамқорсисың, әрдайым, жақынсырап.Сипамашы арқамнан, жек көремін,Жүрген жоқпын мен сенен ақыл сұрап.Қу күлкіңнің мән-жөнін..
© Сайын Назарбекұлы
Табиғат – Адам
Табиғаттың өзі барлық замандаҰқсайды да тұрады ылғи адамға.Түрі-түсі, мінез-құлқы аумайды,Қысың – ашу, жазың – күлкі содан ба?Адамдар бар сұстылығы..
© Сайын Назарбекұлы
Жалғанда ауыр немене (терме)
Жалғанда ауыр немене? –Әкенің салқын назары.Көз тоймас асыл немене? –Ананың жарқын ажары.Сұлулық, шіркін, немене? –Сағынып қайтсаң алыстанАқ жаулық..
© Сайын Назарбекұлы
Тұтқасы тірлік аналар
Әбіш Кекілбайұлының анасы, ел анасы – шешем Айсәулеге арнадымКөрсоқыр заман қырсығып,Көрсетті "жаудың" қызы ғып.Маңдайды кетті бір сызып,Жүректе..
© Сайын Назарбекұлы
Өлең
– Өлең сенің анаң болса қайтер ең?– Өмір бойы ардақтаумен өтер ем!– Өлең сенің жарың болса қайтер ең?– Өмір бойы арын қорғап өтер ем!– Өлең болса..
© Сайын Назарбекұлы
Сын
Меңгеріп ұстаз тән ісінОқыттым көп жыл мүдірмей.Шәкірттер ұғып мәнісінТапсырды сынын кідірмей.Мен айттым бүгін бірақтаКірмейсің сынға..
© Сайын Назарбекұлы
Еске алу
Ғашық болдым дедің бе, сен, шырағым?Міндің онда ақ арманның пырағын.Айтшы маған, жүрек симай кеудеңе,Көкіректе сеземісің жыр-ағын?Ғашық болдым дейсің..
© Сайын Назарбекұлы
Жігіттерге
Жiгiттен көрсем тектiлiк,Арнаймын жолға сәт тiлек.Шыңына асқар арманныңТұрамын шықса деп тiлепЖiгiттен көрсем ептiлiкЖүретiн ылғи еп қылып,Ашида..
© Сайын Назарбекұлы
Қайырым, пейіл тапшы боп
Туғанда басқа зобалаң,Кешегі достар таптырмай –Ойлаймын олар обалын,Азамат атын жатты ұрлай.Жат болып анық кетіспей,Сезім жоқ және ізгілік.Жанашыр..
© Сайын Назарбекұлы
Күлкі мен адам
Әзілдей күлсе шоң кісі,Күлкіден келіп өлгісі –Домалап жатса іш басып –Жағымпаз адам белгісі,Ұятқа қалар ол кісі.Түкірсең тура бетіне,Тепсең де дәлдеп..
© Сайын Назарбекұлы
Түс
Түсімде көрдім анамды –Ұсынған шұбат, нән зерең.Тозса да нұрлы жанарыКөзінен ұқтым – мән терең.Ұстадым қолым қалтырай,Шұбат тұр, дәрі..
© Сайын Назарбекұлы
Сыр ашу
Сыр ашсам ба, жарылып ағымнан мен…Күйіп-жанбан үзіліп сағынғанмен.Табиғатым жаратқан тұйықтау ғып,Ешкім айтпас "туғаннан қағынған ең".Үнсіз ғана..
© Сайын Назарбекұлы
Сағыныш
Сағынышпен келе қалдым ауылға,Аунап-қунап көңілді дем алуға.Нусыз-сусыз шөл даланы көргендеКөңіл шіркін айналды ғой налуға.Сағынышпен талай-талай таң..
© Сайын Назарбекұлы
Дәме
Кенже қалып бұл жарысқа қосылдым,Сынап көрші, халқым, бағын осы ұлдың.Мүмкін шауып бәйгі алармын жарыста,Демігермін, ұзай алмай алысқа.Көрдіңдер ғой..
© Сайын Назарбекұлы