11.09.2022
121
БІР КҮНІМ
Күңкіл сөзді жүргем жоқ па күнде естіп,
Іздегенім – дала - сана – үндестік.
Қуанамын жүректегі жырды естіп,
Өмір – мектеп қойғандайын бір бестік.
Тағдырымнан алғым келмей екілік,
Өнерімді жани түсем бекініп.
Дарындардан қарын басым болған шақ
Бір күнімнің жабам бетін өкініп.
Болғанымен әр күнімнің жобасы,
Өз дегенін істеп уақыт додасы.
Еш белгі жоқ, қирап жатыр артымда
Жылап өлген күндерімнің моласы.