16.07.2022
122
Қарғып тастан
Қарғып тастан
Ағып жатқан
Құлағын тос сарқыраған бұлаққа,
Төңіректен,
Өскен шөптен
Азан үні естіледі құлаққа.
Есің кірмей,
Жолды білмей,
Ой-шұқырда жүре алмайсың қармалап.
Бұлтты бұрып,
Жаумай тұрып,
Күн де жиі күркірейді «Аллалап».
Шыдам жетпей,
Ұзақ күтпей,
Келмейді екен күткен бақыт тез неге?
Таң атарда,
Кеш батарда
Көлеңке де жығылады сәждеге.