15.07.2022
110
Құбылаға қарап құбылған
Құбылаға қарап құбылған
Сәждеге түбі жығылған.
Сөз басқа, ісі бір басқа,
Шошимын заман сұрынан.
Абайды қатты қынжылтқан,
Толстойды да алжытқан
Түбіттей жұмсақ бұл жалған
Арылып бітпес қылшықтан.
Санамыз кірден тазармай,
Қайнайды ішім қазандай.
Бозарып атқан ақ таңнан
Отырмын тағы көз алмай.