15.05.2022
302
Дүлейіңді сүйемін-ау, табиғат
Қорықпаймын найзағайдың отынан,
Кейде өзім соны тілеп отырам.
Кейде маған жалғыз гүлің ой салып,
Ұзақ таңды кірпік ілмей атырам.
Жасқамайды қаңтардағы ақ боран,
Өр толқын да сәтке толас таппаған.
Сапар шықсам бұрылыспен, өткелмен
Қорқытпайды иірімдер қаптаған.
Маған төнсін бар дауылы Арқаның,
Осал деме, бар азабын тартамын.
Дүлейіңді сүйемін-ау, табиғат,
Ал жасқаншақ адамыңнан қорқамын.