Ақын өлеңдері жинағы ✍️

Көктем бе бұл күн нұрына болған мас?!
Қалың ұйқы көтеруде қардан бас.
Жер-Ананың соғып жатты кеудесін,
Қыз-қайыңның кірпігінен тамған жас.
Мынау дала жарасым ғой, жан ұғыс,
Әр бүршікте жатыр көктем жарып іш.
Құшағында тербетіп тұр ғаламды,
Құс үнімен жеткен ұлы сағыныш.
Көктем күткен көңіліме гүл бітіп,
Жарқ етсе күн, мөлт етеді түнгі шық.
Хош аңқыған қиялымның ішінде,
Ақ көбелек, балалығым жүрді ұшып.
Балалық-ай, қол бұлғаған бөктерден,
Өмір өзі бастау алған көктемнен.
Әр адамның ішінде асқақ көктем бар,
Сағыныштан күзге айналып кеткенмен.
Ару — көктем, бақытыңа бөле бір,
Кеудем іші күмбірлейді көне жыр.
Қара жердің жарып шыққан құрсағын,
Мен көктемнің ақынымын, ей, өмір!