ЖАСЫТПАСЫН ЖАЛҒЫЗДЫҚ ДЕЙТІН АРАЛ
(Әлдебір пендешіліктердің тартысында бұрынғы жұмысқа қоштасуға тура келгенде, сондағы достарға арналған өлең)
Көздің емес, көңілдің төктім жасын,
Азайып кеткендей ме дос, сырласым.
Дәл осындай күй кешкем Өр Алтайдан
Алатауға бұрғанда көштің басын.
Сан толқып, содан бері сан басылып,
Сан тулап, талай ұзақ таңды атырып.
Кейде алқынбай кетемін тауға шығып,
Қамалып та қаламын жарда тұрып.
Сондай сәтте жанымнан табылатын,
Сіздер ғой сыр түсініп, жан ұғатын.
Тауда туып, ержеткен жігіт едім,
Жүрегі тек шындықты сағынатын.
Жаным менің аңсайтын кіл шындықты,
Бірақ көзім көретін мың сұмдықты.
Мен сіздерге айтам деп шыншылдықты,
Мен сіздерден үйрендім сыршылдықты.
Тату өттік, болмадық күрең қабақ,
Жұртта қалып көрмедік жүдеп-жадап.
Ары таза адамға жақпайды екен,
Кілең алқау, көбік сөз, кілең мадақ.
Қысқа жіпті талпындық күрмемекке,
Үңілдік кешегіге, тың дерекке.
Жалғандыққа үйренген жұрттың көзі,
Жалғыз қалсақ келеді кім көмекке?!
Біз осындай дос болдық серті берік,
Жүректің көрмесе де дерті кеміп.
Толарсақтан қан кешкен бабаны ойлап,
Толағай ғасырлардан толқын еміп.
Енді аттанып барамын басқа жаққа,
Тағы бір тың сүрлеуді бастамаққа.
Мен сендермен сырласып өткен күнім,
Сейіл құрған шақтардай бақша-бақта.
Енді есен тұрыңдар, бейкүнәлар,
Жасытпасын жалғыздық дейтін арал.
Толғағы таудан артық өмір мынау,
Жиған білім өлшеніп, ой сыналар.
Өмірдің бізге берген жолы осындай,
Кейде кері қайтарар бел асырмай.
Біз доссыз тым жұпыны күй кешеміз,
«Жалғыз қалған бақсының моласындай».
Жұрт менің жанарымнан жас күтпеген,
Аласұрған көңілді бастық немен?!
Жалғыздықтан құтқарар құдірет қой,
Жалғандыққа көнбейтін достық деген...
Достарым, сау тұр делік, осы жерден,
Тай-құлынбыз дәуірдің көшіне ерген.
Кішілікті білетін айналайын,
Кісіліктің шыңында өсіп-өнген.
Өсе бер жақсыларым, өне де бер,
Өнерліні өсірер өнегелі ел.
Кешірімнің салып қой қалтасына,
Тинәмдай кемдік кетсе менен егер!
Кетіп барам сендерді қия алмастан,
Өмір-ай, ақ пен қара жиі арбасқан.
Тарыдайға таласқан жұртты көріп,
Бетін басып зеңгір көк, ұялды аспан.
Досымсың, доссыз адам – өмірде тұл,
Сақтамай жөңкілуші ек көңілге сыр.
Сенің ұлы тойыңда жыр оқиын,
Менің ұлы тойымның төрінде отыр.
2020 жылы қыркүйектің 1 жұлдызы