Көшкен қыз
Сол бір қызбен,
кешкем талай жайт бастан,
Кеше ғана көшіп кетті ол айтпастан.
Бұл қаладан бір қалаға кетіпті,
Және менен кетіпті оны айтты аспан.
Аңтарылып жолға қарап тұрам көп,
Әлеміме айтылмаған бір ән кеп.
Ол кеткелі бұл шаһарда мінез жоқ,
Ол кеткелі бұл шаһарда шыдам жоқ.
Өзгеріс жоқ, құрылыс жоқ, шаттық жоқ,
Еркелік жоқ, бұрылыс жоқ, пәктік жоқ.
Асқақтық жоқ, адалдық жоқ, сезім жоқ,
Таңданыс жоқ, құбылыс жоқ, аптық жоқ.
Көбейді ме күрсінісі, кемсеңі,
Жалғыздығы басып тұр ғой еңсені.
Сені маған мойындатқан түн еді,
Мен де түнді мойындадым деуші еді.
Көбейгендей күрсінісім, кемсеңім,
Азабын да тартып келем мен соның.
Өзіңе ерте келген кезде үмітім,
Өлеңге де келдім, бәлкім деуші едім.
Қазір қала сені ғана жоқтайды,
Дей алмаймын жан-дүниемде жоқ қайғы.
Мына жүрек баяғыдай өрекпіп,
Мына жүрек баяғыдай соқпайды.
Тағдырымның шырағы сен, досы – үміт,
Ерте кетсем кешіріп қой кешіріп.
... Сол қыз бүгін әкеткендей өзімен,
Бір қаланың бар қызығын көшіріп....