Қазақ күнге, айға қарап тұрып түзге отырмайды. Ал құбыла жаққа, күн батысқа қарап тұрып бұлай істеуге тіпті де болмайды. Бұлай істеу әрі күнә, әрі рух шамданып, ұшынады, ауру иелеп, қуығы тұтылады, жіңішке ауруға тап болады, аузы қисаяды деп ырымдайды. Ай мен Күн—қазақ ұғымында дүниенің жарығы, сұлулықтың, пәктіктің белгісі.