Шым шаһары... Көктемнің кеші балғын,
Сол сәттерді оңаша есіме алдым.
Жымиғанда көрініп.....

Көңілдің көзіңде мұң,
Таппадым өзім де емін.
Сергелдең.....

Айым менің!
Жарасады өзіңе мойыл меңің.
Сүттей аппақ жүзіңнен.....

Мен өзіңнен таппағандай миятты,
Алқалы аспан жұлдыздары жиі ақты...
Алматыға бүгін қалың......

Үлде мен бүлдеге қымтанып,
Жалғанда жүргендей бір өзі...
Отырсың тағы да мін тағып,
Құбылма жан ба едің мінезі.

Бұртия бересің қашанғы,
Кінәмшіл неліктен.....

Аға, кезіп сен өткен жыр алаңын,
Қажет болса мінбеге шыға аламын.
Бала көңіл, момақан «қазақ» деген
Елдің қызы болғанға......

Кірпік қақпай атырды хан танды бұл.
О, дариға, үзілмек пе ән - ғұмыр.
Апта бойы неге хабар бермейді,
Оралмайды аңға кеткен жалғыз ұл.
Өлсе неге зарламайды мынау ел,
Ер-тоқыммен оралмай......

Ақ ұлпа дала төсінде
Салт атты көрсем дір етем.
Сонау бр жағдай есімде
Сақталып әлі жүр екен...
Ақ түндер барлық жарығын
Аяусыз жерге.....

Ақ құйын болсаң мені де кет бір тербетіп,
Ауырса жаның дауылдарға ал емдетіп.
Көлденең сөзге құлағың....

Адамға жаралмаған жағынуға,
Амал жоқ «Қоян жылдың» ауырында.
Ашасын мекендеген Жымпитының
Мұхтардың болды Мұхит ауылында.
Бүл жерде Мұхтар өзін жалқы деген,
Қазақтың ата сыйлау....