Терезенің алдында
Терек жайды жапырақ,
Сау ма терек, ауру ма?
Қарап өтті тоқылдақ.
Морзе әліппесіндей
Құлағыма үн келді,
Ағаш оңай.....

Төнді балқып күн қызып,
Жылу алды көктен жер
Қардың астын су бұзып,
Есті жылы өкпек жел.
Күннен тұңғыш.....

Мектепке кеп бала кезім,
Алғаш есік ашқанымда.
Сенсің құйған сана-сезім
Сол шағымнан жас жаныма.
Шын ұлы етіп Ұлы елімнің,
Дұшпаны етіп....

Есі кеткен ешкі жинар,
Ешкі жинап есін жияр.

Айдағаны - бес ешкі,
Ысқырығы жер жарады.

Түйені жел шайқаса,
Ешкіні көктен ізде.

Әркім тапқанын теке қояды.

Жылқыны бөгелек,
Ешкіні кебенек аздырады.

Жетім көрсең, жебей жүр,
Жесір көрсең, демей жүр.

Жетім баланың еншісі - қотыр тай.
Жетім баланың еншісі - жоғалған тай.

Жерде жетім жыласа, әуеде періште тітіркенеді.

Жетім бала өз кіндігінен өседі.

Жетімді желе, жесірді еле.

Кедейді тер қысса,
Керегесін арқалап тауға шығады.

Жеті кедей жиналғанмен,
Ортасынан бір бай шықпас.

Лашығы жоқ орданы аңсайды,
Желері жоқ жорғаны аңсайды.

Байдың қорасынан,
Жарлының жалғызы жоғалады.

ХАБИБА - араб тілінен — жан дос, сүйікті, сүйкімді қыз, әйел. Түрі — Қабиба.

ХАДИША - араб тілінен — шала туған қыз. Түрі - Қадиша.

ХАДИЯ - араб тілінен — сый, тарту. Түрі — Қадия.

Біз балдырған баламыз,
Шырқап әнге саламыз.
Туған жердің төрінде,
Алау болып жанамыз.

Алау болып жанамыз,
Құлыншақ боп.....

Жасыл жайлау - түкті кілем, көк кілем
Көк кілемде көп аунаймын, көп күлем
Маңдайымнан сипап өткен самалды
Қазағымның алақаны-ау деп білем
Қайда жүрсең ата мекен
Көкейіңде жатады екен
Күннің өзі.....