Азғын тартар қаз бен қу,
Суалса айдын көлдері.
Өзеннің бойы құлазыр,
Жайлаған кетсе елдері.
Тиянақ кетер....

Көмейімде булығады бір өксік,
Таңдайымда тақ ете алмай сөз қалып.
Алматының жауын шашын.....

Тынып тұрған нән шаһардың көшесі
Ауық ауық көліктермен күрсінер.
Бағанадан саулап тұрған....

Шәрипа көпке шейін баласыз жүрді. Бастапқы кезде баласыздықты ескермесе де, 3-4 жыл өмір өтіп, тұрақты қалыпқа түскен соң, бала керексінді. Өзіндей жас әйелдердің бәрі де бала сүйіп отыр, бауырында бесігі отыр. Шәрипаға ол жоқ. "Мұның себебі не?" деп кейде өзіне-өзі сұрау береді де, шешуін тапқан сияқтанады: "Олар бақытты, мен.....

Тағы да бетіңді аштым көк дәптерім,
Күйбеңін жаза берем, соқтап ненің?!
Өз жолыма адасып.....

Көліктей кептелген бүгін,
Күпті ғой біздегі көңіл.
Мен саған келіп ем сезбедің,
Сен мені көрмедің, өмір.
Кінә да артпаймын....

Көктөбеге қараймын
Жаутаң-жаутаң жанарым.
Бұлт көшеді....

Аспантаудан асып көктің дерегі,
Аспан жаққа қашып кеткім келеді.
Айғайтастан дауыс салсам.....