Дүние күңгірт бейне шаң, тұмандай... Апыр-ау, келер күннің шарты қандай? Бір үйде Құрман жатыр құс төсекте, Денесін өз қызуы шарпығандай. Аздай-ақ өзегіне .....
Оқушым! Өзің соңғы толға сырды: Ел қашан қалдырғалы ол ғасырды?! Ал сонау ата күйшін, өз қасыңда, Жүрегің жүрегімен жалғас ұрды. Білесің, жазғырарда....
Темір тор, биік қамал, қара құлып, Қояр ма үлкен жанын жара қылып?! Әне жүр надзиратель сап-сарала, Иыққа суық қару-жарақ іліп. Дегендей: «сор-азаптың, өлімдердің Ғаламат неше.....
Айналғанда аядай қалашықты, Алдымыздан кішкентай Ана шықты. Қырда отырған ауылға апаратын Жалғызаяқ соқпақтан адасыпты. Бір қолында батпандай қуыршағы, Бір қолында...