Сөз — сәуле,
Күннің нұрын шашыратқан.
Тынысы тіршіліктің —
Шашу Хақтан.
Аймалап бар дүниені жерде, көкте,
Нәр сепкен жан біткенге жапырақтан.

Сөз — шырақ,
Көз алдыңды жарқыратқан.
Сөз — бұлақ......

Сөз сиқыры — асау саяқ.
Шыға қашып үйірден,
Жуытпайды теңжіп бойы,
Шалма салар маңына.
Жабы өкпесін күйдірген,
Барлықтырып......

Тайды қостым бәйгеге озса екен деп,
Көзін қосты қызғаншақ сүрінсін деп.
Құнан қостым бәйгеге озса екен деп,
Сөзін қосты өсекші бүлінсін......

Сөзді кім қалай ұғар, қалай бұрар?
Сөз ұғар тез тап болар талайлыға әр.
Сөз ұғар мен талайлы шөккен жерде,
Сөз сатқан шоқтықтанар малайлылар.

Көбейді сөз бұрар да, көз бұрар да,
Шығып тұр турашылдан......

Сөзден ас әзірленсе, түйтік дәмдеп,
Пейілді үн мәнерлейді дітпен пәмдеп.
Бойға тез сіңіреді тәбет дәндеп,
Мейірің жадырайды......

Талап — көлік, бозбала, талғам — көзің,
Жанға жылу құяды айтқан сөзің.
Қан ойнаған жүзіңнен байқалады
Көкірегіңде қайнаған отты сезім.

Тау суындай талабың тасып тұр, ә?
Діттеп тасыт, албаты асықтырма.
Сайды бұзып, жарды......

О, Кеңесбай мырза, тыңда, сөз,
Айтатұғын келді кез,
Кекіреттеніп паңданбай,
Сыртын көріп таңданбай,
Менің сөзім құйылса,
Кеудеңе шырақ.....

Сөзім барда, көзім жоқ,
Көзім жоқ деп жатпадым.
Би мен бекті жақтадым,
Бәйбішенің мойына
Жырдан алқа таққаным,
Өсек болды баққаным,
Момынға құрған.....

Төрт түлік малдың бір-біріне адалдығы, мейірбандығы, достығы, тектілігі адам баласын таң қалдырмай қоймайды.

Алпауыт бұқа, атан өгіз, сүзеген сиыр болсын енесі қанша қораш, әлсіз болса да, оған беттемей жасқанады. Тіпті қанша аш, ызалы болса да, алдындағы жем-шөбін енесіне тастап, тайып тұрады. (Ата-ананы сыйлау – мейлі қандай сәтте де мойындағы парыз ғой)
Боталы інген боздап, көзінен.....