Білетін сыйлата да, сыйласа да Ақжарқын жақсы жеңге, қимас аға! Армандай күттік қанша осы күнді, Күтті оны бізбен бірге бұл босаға! Қуаныш қорыққанмен шыны бірдей: Жүрдік пе шын қуаныш сырын білмей?! "Тіфа!" деп айтайыншы, кез тимесін, Қарашы келін гүлдей.....
Хат - алаңқай, адамдар жолығысар, Бірін-бірі құттықтап, қолын қысар. Хат та - майдан, пікірлер шайқасатын Өмір күшін байыптап байқасатын. Хат жазба, дос, жан-жүрек.....
Осы жұрт неге айтады пайда еместі, Қымбат қой көнермейтін қайран ескі! Бесікте көзін ашқан күйкі болса, Кәдімгі Қажымұқан қайдан есті?! Тал бесік - жан жайлауы.....
Мен мектеп қоңырауындай ұқыптымын: Шарқ ұрам, келеді істің күтіп күнін. Ей, ақын! Сен де ұстазсың, борышың мол, Өмірдің оқырманға тоқыт жырын. Мектептің қоңырауындай сергектігім: Heгe ол кежірлерге....
Тұманынан шаңқан күні көп Дүние! Сараңдығынан дархандығы көп Дүние! Иттігінен игілігі көп Дүние! Күйігінен сүйгілігі көп Дүние! Мен қадырыңды аз біліппін, Білместіктен.....
- Құрманғазы көзінше сен күй шертпе! - Карповтарды шахмат ойнап, үйретпе! - Әуезовке әу дей көрме сөз жайлы... - Бізге уағыз соғасың-ау сөйдеп те... Біз шіркінге бұйырмаған даналық, Сен соңда да құлақ түрші бір кепке: Көзсіздер бар кемелді де үйреткен, Үйреншікті қалыптарды....