Зима – мороз крепчает, за окном кружит снег, румяные дети весело катятся с горки, а дома тепло, уютно… Прочтите подобранные нами стихи про зиму – возможно, вам захочется выйти на улицу и поиграть в снежки?! Зачем сидеть дома, когда за окном такая белоснежная красота!

Весна, весна! Как воздух чист!
Как ясен небосклон!
Своей лазурию живой
Слепит мне очи он.
Весна, весна! Как высоко,
На крыльях ветерка,
Ласкаясь к солнечным лучам,
Летают облака!
Шумят ручьи....

Я хожу, грущу один:
Осень рядом где-то.
Жёлтым листиком в реке
утонуло лето.
Я ему бросаю ....

Остров белых каштанов, загадочный Киев,
Сердце Древней Руси и легенд колыбель,
Город Лыбиди, Щека, Хорива и Кия,
Город, где смотрит в небо святая София
И где летом слышна соловьиная трель.

В мае склоны Днепра здесь укрыты сиренью,
Льется звон колокольный в душистой тиши,
А Крещатик пылает....

Колись давно столицю заснували
Кий, Щек, Хорив та Либідь, їх сестра.
Мій, Києве, ти місто старовинне,
Краси утілення та вічного добра.

Тече Дніпро. Колись у його водах
Князь Володимир.....

Вновь Исакий в облаченье
Из литого серебра.
Стынет в грозном нетерпенье
Конь Великого Петра.

Ветер душный и суровый
С черных труб сметает гарь...
Ах! своей столицей....

Алматы - любимый город детства
С красотой зелёных площадей.
В нём легко от холода согреться
Теплотой отзывчивых людей.

Мне нужны его дома и скверы,
Улицы, скользящие.....

Астана - это молодость Казахстана
Астана – это сердце степей!
Астана – это сила и слава
Это мощь и надежда людей!
Этот город мы любим.....

Қазақтың құты да, ырысы да, айбыны да асқан шақ – Абылай ханның тұсы еді. Батыры мен биін сайлай білген көреген басшының тұсында қазақ үшін қасық қаны қалғанша күрескен қаншама азаматтар болды. Абылай тұсында ата жауымыздың өзі есіктен сығалап, елесін де көрсетпеді. Осының барлығы қазақтың маңдайына біткен есіл ерлерінің арқасы еді. Абылай ханның ұстанған қағидасы: қазақ жері жаудан босады ма, сол жерді бір күн де бос қоймай, дереу ел қондырып отырған...

Қарашы күз келді, күз келді
Жапырақ жауыпты іздерді.
Құс біткен керуен тізеді,
Қара бұлт қабағын түйеді.

Міне, қыркүйек туды, күз келді. Күн қысқарып, түн ұзарды. Аспаннан бұлттар қаптап, сіркіреп жаңбыр да жауып тұр. Күн сирек көрініп, аз жылытады. Анда-санда таңертең салқын болып қояды. Өткір суық жел арық малды, жұқа киімдіні тоңдыра бастады. Жұрт күземін алған, киізін де басып алды. Маса, шыбын, құрт-құмырсқа.....