Жалт-жұлт етіп, сарт-сұрт етіп жалт ойнап, Жаздай жаңбыр жаумап еді — жұрт айғақ. Бимаза жел аспан астын аралап, Бір мезгілде алып келді бұлт айдап. .....
Мылтық көрсем төрлерден іліп қойған, Менің мазам кетеді күдікті ойдан. Жұртпен бірге мәз болып, Ду-ду етіп Қайта алмаймын одан соң күліп тойдан. Аңшылыққа қалай жұрт қызығады?! Қан жуады олардың ізін әлі. Көргеннен-ақ мылтықты Менің үшін Дүниенің дидары бұзылады. Аяймын мен анасыз .....